“Als kind ben ik met mijn ouders in Schotland op vakantie geweest. Ik heb mooie herinneringen aan die reis, die bestond uit spelen in de rivier en avontuurlijke wandelingen. Ik kijk daar met een nostalgische blik op terug en wilde er graag opnieuw heen om te checken of ik het land op dezelfde manier zou beleven. Dus stapten mijn vriend en ik tijdens de zomervakantie in ons kampeerbusje en vertrokken, zonder veel voorbereiding. Ik had via Instagram enkele mooie wandelroutes gevonden en in een reisgids lazen we mooie plekjes om te zwemmen en te wandelen.”

“Schotland ligt niet naast de deur, dus we waren ongeveeranderhalve dag onderweg. We vertrokken ’s ochtends, namen de overzetboot naar Dover en reden tot een eind in Engeland. Daar hebben we de eerste nacht geslapen. De volgende dag belandden we na enkele uren in Schotland en daar hebben we drie weken doorgebracht. En het was er even knap en ongerept als ik me herinnerde!”

“Met ons kampeerbusje reden we het hele land rond, langs de North Coast 500-route. Dat is een schilderachtige route die een lus vormt van 500 mijl lang – of 830 km – langs eindeloze landwegen en de mooiste kustgebieden. We sliepen waar het ons uitkwam.”

“Het grootste deel van de dag waren we buiten, we wandelden dagelijks. We maakten gevarieerde wandelingen door de pure natuur, langs watervallen, meren en bergen – vaak zonder onderweg mensen tegen te komen. Overal in Schotland kan je prachtige tochten maken. Enkel de bekendste wandelingen staan aangeduid, maar zodra je van de platgetreden paden afwijkt, staan er geen bordjes meer. Dan heb je een wandel-gps of een wandel-app nodig om te weten welke kant je op moet. Dat zoeken maakt het leuk en avontuurlijk, vind ik. Vaak stap je door zompige grassen en langs modderige paden. We namen altijd een picknick mee, vaak een kampeermaaltijd, om stevig te lunchen tussen het wandelen door. Dat is altijd zo gezellig - en mooie uitzichten zijn daar in overvloed!”

“Tijdens de zomermaanden zijn er heel wat toeristen in Schotland. Maar ons kampeerbusje maakt het makkelijk om afgelegen plekken op te zoeken. En waar de meeste toeristen maar tot aan het uitzichtpunt gaan, wandelen wij verder – dan zijn we meestal alleen in de natuur. Zalig!”

“Op een uitstulping van Isle of Skye vind je het dorpje Elgol. Vanuit de kleine haven voerde een bootje ons – langs zeehonden – naar een prachtig, afgelegen meer: Loch Coruisk. Je kan er omheen wandelen en dan met de boot terugvaren, maar wij kozen ervoor om te voet terug te keren naar Elgol, langs azuurblauw water en door dramatische, groene landschappen met bergen en kliffen. De tocht was avontuurlijk en het decor fenomenaal.”

“De Glen Coe-vallei is supermooi, omgeven door imposant gebergte. De hike naar de ‘Lost Valley’ is schitterend. Ze voert je door de vallei, langs rotsachtig gebied waar je moet klimmen en klauteren, en door het bos. Zoveel variatie op één wandelroute!”

“Ik ben niet echt een stadsmens maar Oban vond ik heel leuk om doorheen te slenteren. We namen er de ferry naar het eiland Mull, en wandelden naar het uitzichtpunt over de stad, met de zee op de achtergrond. Er hangt een typisch Schotse vibe, met gezellige huisjes en bovenaan het stadje prijkt een burcht.”

“De Eas a’Chual Auinn, in het noorden, is met zo’n dikke 200 meter de hoogste waterval van Schotland. De wandelroute erheen vertrekt aan een parking met een kleine waterval. Daar stonden veel toeristen, maar zodra we daar voorbij wandelden, kwamen we kilometerslang niemand meer tegen. We liepen langs verschillende schitterende meren – natuurlijk heb ik een duik genomen - en langs de oever van een rivier tot bij de enorme waterval: fantastisch. We waanden ons daar helemaal alleen op de wereld.”

“Het Isle of Skye is supertoeristisch. Veel mensen rijden naar het uitzichtpunt met de bekende vuurtoren van Neist Point. We zijn wars van massatoerisme, dus nadat we het halve eiland bezocht hadden, zijn we er alweer vandoor gegaan. Ik vind het belangrijker om een fijne, rustige plek te vinden dan om de bezienswaardigheden te kunnen afvinken. Om die reden hebben we de ‘Old Man of Storr’ – een prachtige hike op het eiland – overgeslagen.”

“Tussen mei en september zijn de midges bij zonsopgang en -ondergang actief. Dan kan je niet buitenkomen zonder lek geprikt te worden. Tijdens de schemering verstopten we ons in onze bus. We hadden een muggennet aan ons busje, maar toch zat het helemaal vol met die kleine terrorvliegjes – ellendig! Overdag heb je gelukkig geen last van die beestjes.”  

“Het weer in Schotland staat bekend om het wisselvallige karakter, maar wij hadden geluk! Echt warm was het niet, het kwik bleef steken op 15 of 16 graden. We hadden regenkleding bij, maar we hebben ze amper nodig gehad.”

•    Muggenwerend middel: “Om de midges te verjagen tijdens de schemering.”

•    Regenkleding: “Het weer kan snel omslaan, dus een goede regenjas heb je best altijd bij je.”

•    Warme trui of fleece: “Tijdens het wandelen of voor ’s avonds, met een gezellige trui hou je jezelf warm.”

•    Zwemkleding: “Dat zit altijd in mijn dagrugzak tijdens een wandeling. Als we dan een meer passeren, kan ik in het water springen.”

•    Sneldrogende handdoek: “Handig na een zwembeurt. Zo’n handdoek is in een mum van tijd droog, weegt niks en neemt amper plaats in.”

•    Hoge wandelschoenen: “De ondergrond is vaak zompig, dus regelmatig zak je tot aan je enkels in de modder. Waterdichte wandelschoenen die hoog genoeg komen zijn een must om natte voeten te vermijden.”

“Mijn vriend was al vaker in Schotland geweest en is er zijn hart verloren. Hij overtuigde me om in september mee te gaan. Ik was oorspronkelijk weigerachtig, want als ik aan Schotland dacht, dacht ik aan regen… Maar intussen ben ik héél blij dat we die reis gemaakt hebben, want het was een fantastische vakantie! Het is er zó mooi, zo divers en er is zoveel te doen. Bovendien hadden we ontzettend veel geluk met het weer: tijdens onze tiendaagse vakantie was er maar één bewolkte dag. De Schotten spraken zelfs van een hittegolf, want de temperatuur bereikte 25 graden.”

“Met de auto reden we naar Calais. We belandden met de overzetboot in Dover en bolden verder tot in Schotland. In totaal waren we zo’n 15 uur onderweg. De eerste helft van onze reis verbleven we vlakbij Stirling, de tweede helft bij Inverness – ook wel de hoofdstad van de Schotse Hooglanden genoemd. Vanuit onze huisjes deden we daguitstappen.” 

“We hebben in Schotland enkele memorabele wandelingen gemaakt. Op het Isle of Skye volgden we de iconische Old Man of Storr-wandelroute, die ons naar boven voerde. Hoge pieken steken er boven het groene landschap uit. Op datzelfde eiland lijkt Fairy Glen met zijn golvende groene heuvels recht uit een sprookje te komen: een magische setting om door te wandelen. En ook in de Schotse Hooglanden strekten we onze benen, op de Hermitage Woodland Walk, door een feeërieke omgeving met een magnifieke waterval.”

“We hebben heel wat kilometers afgelegd met de auto. We volgden een gedeelte van de North Coast 500-route, vanuit Inverness naar het noorden, en een stuk van de route richting Isle of Skye. Die route is enorm knap en omvat zoveel verschillende landschappen. Rij je in het noorden dwars door uitgestrekte vlaktes, dan beland je in de Highlands tussen kanjers van bergen. In het noorden hielden we halt aan het meest noordelijke punt van Schotland, met de vuurtoren van Dunnet Head. Bij helder weer zie je van daaruit de eilanden liggen.

“Glenn Coe is met zijn wilde landschap met imposante bergen behoorlijk spectaculair. Heel ruw en groots. Ik voelde me piepklein in verhouding tot die reuzen. Er daalde spontaan een gevoel van rust over me heen. Dat maakte zo’n indruk dat ik er absoluut terug heen wil. Het was toen bewolkt en dat schepte een bijzondere, dramatische sfeer. Dàt was het Schotland dat ik vooraf in gedachten had.”

“Schotland staat bekend om zijn vele kastelen. Het Stirling Castle, in Stirling, is een van de grootste van het land. Je waant je hier meteen een jonkvrouw of ridder. Het Dunrobin Castle is nog steeds ingericht met het oorspronkelijke meubilair. En het fotogenieke Eilean Donan Castle ligt op een eilandje in Loch Duich - dat levert een betoverend zicht op.Geen wonder dat velen dit het mooiste kasteel van Schotland noemen.”
“Waar je in de uitgestrekte natuur amper mensen tegenkomt, is een stadsbezoek aan hoofdstad Edinburgh wel toeristisch, maar zeker de moeite waard. The Palace of Holyroodhouse, het verblijf van de koninklijke familie, mocht niet ontbreken.”

“Natuurlijk zijn we ook het befaamde monster gaan zoeken! We bezochten Fort Augustus, een klein dorpje aan de zuidoever van het prachtige Loch Ness. We hebben gekeken of we zijn bewoner zagen – maar Nessie was helaas nergens te vinden.”

“De natuur! De landschappen en uitzichten zijn echt prachtig. Eigenlijk reden we tijdens onze roadtrip bijna continu door het groen. Veel stukken zijn ongerept en verlaten. Buiten de gebaande paden ben je quasi alleen. Wil je niemand tegenkomen, dan kan dat in Schotland. Je kan er honderden kilometers rijden zonder een andere auto te passeren. Ik fotografeer graag en Schotland is de ideale locatie om mooie beelden te maken. Ook de dieren die er in het wild rondlopen zijn machtig om te zien, van herten tot die typische harige koeien.” 

“Voor onze reis hadden we uitgezocht wat we allemaal wilden zien en doen. Maar de eigenaar van ons tweede huisje stuurde ons naar een watervalvlakbij - Rogie Falls - waar zalmen omhoog sprongen tegen de stroming in. Onze verwachtingen waren niet hoog gespannen, dus waren we blij verrast daar getuige van te zijn. We bleven meer dan een uur kijken en fotograferen. De onverwachte dingen zijn vaak de meest indrukwekkende.”

•    Dagrugzak: “Om mijn fototoestel, drinkfles en regenjas op een comfortabele manier mee te dragen.”

•    Donsjas: “Aan de kust en de kliffen waait het stevig, dus is een extra laagje kleding welkom.” 
•    Regenjas: “Als je een daguitstap doet, kan het op je verblijfplaats totaal ander weer zijn dan op je bestemming. Je bent dus best op elk weertype voorbereid. Wij hadden onze regenjas altijd bij.”